Η Αγορά ξαναγεμίζει φωνές.
Οι πόρτες στην Ερμού και τη Βασιλέως Ηρακλείου άνοιξαν για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1925. Μέσα σε λίγα χρόνια η Αγορά έγινε το κέντρο μέσα στο κέντρο. Εδώ ψώνιζε η πόλη, εδώ έδινε ραντεβού, εδώ έστηνε γλέντια που ξεκινούσαν το μεσημέρι και κρατούσαν ως αργά.
1925
Τον Σεπτέμβριο του 2026 η Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης ανοίγει ξανά, με 32 καταστήματα κάτω από την ιστορική της στέγη. Μανάβικο, κρεοπωλείο, ιχθυοπωλείο, φούρνος, παντοπωλείο, μαγειρεία, τσιπουροπωλεία, ζαχαροπλαστείο, καφεκοπτείο, κάβα και μπαρ. Το καθένα με το όνομα του και τους ανθρώπους του.
2026
ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΚΟΥΣ
07:00
Αλέθεται ο πρώτος καφές και η μυρωδιά βγαίνει βόλτα ως τη Βασιλέως Ηρακλείου. Τα ψωμιά μόλις βγήκαν από τον φούρνο και η κόρα τους τρίζει καθώς κρυώνει.
Πέφτει ο μπαλτάς στο κρεοπωλείο, γέρνει η ζυγαριά, τυλίγεται η λαδόκολλα. Δίπλα στοιβάζονται οι ντομάτες, γυρίζει ο στίφτης, στρώνεται ο πάγος στα ψάρια.
10:00
12:30
Ανοίγουν τα καπάκια στα μαγειρεία, βγαίνει ο ατμός, ακούγεται το πιάτο της ημέρας. Πιάνει το κάρβουνο, πέφτει ο μπακαλιάρος στο τηγάνι, γεμίζουν τα τραπέζια.
17:00
Οι λουκουμάδες βουτάνε στο μέλι, πελάτες ψωνίζουν για το σπίτι και τα πρώτα μπουκάλια ανοίγουν. Τα παγκάκια στην μέση της αγοράς γεμίζουν.
22:00
Τσίπουρο, ψητά, ζωντανή μουσική στη μια γωνιά, κουβέντες σε όλες τις άλλες. Τα τραπέζια σμίγουν χωρίς να το πει κανείς και η αγορά γεμίζει ωραίο θόρυβο.
02:00
Το τελευταίο ποτήρι, η σκούπα στον διάδρομο, χαμηλώνουν τα φώτα. Η αγορά κοιμάται λίγες ώρες και ξεκινάει πάλι από την αρχή.
